شماره ٤١٧: جام گيتى نما ز ما بستان

جام گيتى نما ز ما بستان

ساغر پر ز مى بيا بستان

دردى درد دل دوا باشد

دردمندى خوشى دوا بستان

گر بلائى دهد خدا درياب

بخشش حضرت خدا بستان

چون رسيدى درين سرابستان

هم مرادى از اين سرا بستان

بر سر آب چشم ما بنشين

آب روئى ز چشم ما بستان

گر به بستان گذر کنى نفسى

همچو بلبل ز گل نوا بستان

نعمت الله مجو ز بيگانه

هر چه خواهى ز آشنا بستان

نظرات نوشته شده

اولین نفر برای نظر دادن باشید و نظرتان را در مورد این شعر از طریق فرم زیر ارسال کنید.