رباعی شماره ۵۴۷
ایام وصال یار گوئی که نبود
وان دولت بیشمار گوئی که نبود
از یار بجز فراق بر جای نماند
رفت آن همه روزگار گوئی که نبود
|
مشاهده برنامه در فروشگاه اپل |
اشعار مرتبط
- عاشق تو یقین دان که مسلمان نبود
- من بنده‌ی یاری که ملالش نبود
- رو ای غم و اندیشه خطا می‌گوئی
- هر دل که درو مهر تو پنهان نبود
- افسوس که طبع دلفروزیت نبود
نظرات نوشته شده