شماره ١٧٠

اگر آرايش از دکانچه ناموس بستانى

سراويل تذور وحله طاوس بستانى

نگيرى هيچ اسباب ترنم در ضرر افتد

همه هيهات بردارى همه افسوس بستانى

چراغت از دل آتش پرستان گر شود روشن

در اندازى درآتش سبحه و ناقوس بستانى

ادب از دست بگذارى و سوداى وصال او

بلعلش جان دهى درآستانش بوس بستانى

هر آن سرمايه مقصود کان نايابتر عرفى

بجوئى گر دهندت قدر نامحسوس بستانى

نظرات نوشته شده

اولین نفر برای نظر دادن باشید و نظرتان را در مورد این شعر از طریق فرم زیر ارسال کنید.